Isa na yata ako sa mga taong hindi pa ramdam ang Krismas spirit. Ewan ko ba. Napakaraming tao ang abala sa pagsa-shopping ng pang regalo ngayong Pasko. Napakaraming bata ang nagkakaroling upang magkapera. Napakaraming college studes ang nakikipagpustahan sa Defense of the Ancients para magkaron ng pambili ng Krismas gift sa kanilang nobya. Ako? 'Dito lang sa bahay. Nakatambay.
T'wing gabi na-attend ako ng anticipated mass sa simbahang napakalayo sa bahay. Doon ko lang kasi ramdam ang ambience ng Pasko. May mga choir na nakanta ng Krismas songs, at lahat ng tao ay nakaabang sa pagdating ng ating Tagapagligtas. Bukod sa malamig tuwing nine pm (buti na lang nasa Maynila lang kami, kundi magyeyelo ang badoodles ko sa Baguio), naaamoy ko rin ang aroma ng sunog na niyog na ginagawang gatong para sa bibingka.
Siguro ang tanging dahilan kung bakit 'di ko masyadong 'feel' ang Pasko e dahil sa global financial crisis. Minsan nga naisip ko, dahil sa lintek na global crisis na yan, dumami tuloy 'yung mga batang nangangaroling t'wing gabi--at marami rin ang nasigaw ng "Patawad!" Doon nga sa nadaanan namin may isang bahay na naglagay ng sound system sa harapan nila, siguro pangontra nila sa mga carols--with the tune of Pare Ko ng Spongecola.
Gusto nga sana naming mangaroling ngunit nakakahiya na. Only those desperate people could do that. 'Di pa naman ganun kakapal ang mukha ko.
-cp-
No comments:
Post a Comment