Late Nga Ako

"Boy I've missed your kisses all the time but this is
twenty-five minutes too late
Though you traveled so far boy I'm sorry your are
twenty-five minutes too late"

Siguro nga late ako noon kaya noong madatnan ko, wala na.

Ngayon lamang ulit ako magpo-post ng tungkol sa akin at sa larangang hindi ko masyadong inaatupag nitong mga nakaraang araw dahil sa busy ako at kung aatupagin ko naman e baka masaktan lang ako. Mahirap na, mabuti na 'yung sigurado.

Alam kong sa tuwing natatapos na ang, uh, well, ehem, kapag natapos na ang shelf life ng buhay ninyong dalawa bilang magkasintahan e minsan e may mga guilt, hard feelings, etc. etc. Siyempre dumaan rin ako doon. At talagang hindi na nawala ang focus ko doon. Aw. Ang cute.

Ang sa akin, kapag ako e, you know, nagkaroon o pumasok sa mga ganyan, hindi ko itinuturing na 'closed chapter' sa buhay ko ang pagtatapos ng lahat sa akin. Lalo na kapag serious ako sa kanya, talagang mayroong parte sa akin na talagang iniisip ko siya, eventhough tapos na ang lahat sa amin or whatsoever. Hindi mawawala sa akin 'yon. Sobra.

Kaya hanggang ngayon... Ganun na nga.

* * *

Na-late nga talaga ako noon. Tulad ng kanta ng Michael Learns to Rock (na ang chorus ay nasa itaas), 25 minutes late ako. Hay.

* * *

Para doon po sa mga nagtatanong kung ano ang Filipino translation ng tulang ito ni Luis Garcia Montero na nauna niyo nang nakita sa Ang Di Ko Naikuwentong Kuwento Nitong V-Day, ito po:

Original quote:
"Si alquna la vida te maltrata
acuerdate de mi
que no puede cansarse desperar
aquel que no se cansa de mirarte."


Translation:
"Kung sakaling malupit sa iyo ang kapalaran,
Alalahanin mo ako
Dahil hindi mapapagod sa paghihintay
Itong walang sawang tumitingin sa iyo."

car_pal