Motivation + Memories + Inspiration = Happiness

Naman. Just like what I've said earlier isa ako sa mga 1,571,881 high school graduates ngayong taon, medyo kalungkot lang kasi nga I fell short of my goal (OK lang 'yun Carlo). Talagang mahirap kasi medyo expected ng karamihan iyon. But that's OK. Although maraming nagsasabing "some are smarter than others", ayoko nang makipag-away sa mga 'yon. (Ngisi) Ayos lang sa akin 'yun, tulad nga ng sabi ng Officer-in-Charge ng school namin sa English, "maybe it's just that God has some other plans for you." Naniniwala ako doon. Sana nga.

* * *

Speaking of motivation, napakaraming mga tao--mapa colleague man, mapa teacher, or parent--ang nagpakita ng suporta't motibasyon sa akin. Sa haba ng listahan kong iyon e malamang kasinhaba na ng Saligang Batas 1987 'yon. Salamat sa inyo. Hinding-hindi ko iyon malilimutan. (Kakaiyak pero mahirap umiyak dito sa computer shop. Para akong natalo sa pustahan kasi talo hero ko sa DOTA.)

Masaya rin e. Dahil sa nangyari e puro halakhakan sessions kami ng ilan sa mga colleagues ko. Kanina nga e alaskahan pa't gayahan ng boses ni Gus Abelgas at sasabihing: "sino ang pumatay sa biktimang ito????" Cute.

Dahil sa mga colleagues ko, at ilan sa mga guro, nawala 'yung kalungkutan ko. Ayos na, hindi na ako iyaking bata ngayon. Cute.

* * *

Siempre, kailangang tuloy pa rin ang buhay. Isa rin sa mga dahilan e 'yung "inspirasyon". Marami tayong inspirasyon sa buhay, at isa na roon ay ang crush. Oo, inaamin ko, kaya rin ako masaya e dahil sa crush ko. Sayang nga lang, dahil matapos ang apat na taon ko sa high school e ngayon lang kami nagkakilala. Hay.

Kung may tulay lang kami sa communication, why not? Ayos! Ang saya ko talaga, sobra.

car_pal